Με αφορμή την κατάθεση αγωγής από τους συναδέλφους που προέρχονται από την απόσχιση του CAU (2022), προκειμένου να υπερασπιστούν τη συμφωνία που κατοχύρωνε τα δικαιώματά τους, δημοσιεύουμε σήμερα ένα σύντομο κείμενο που καταγράφει την πορεία τους. Παρά τις πιέσεις και τις δυσκολίες, οι συνάδελφοι ίδρυσαν τον ΣΥΠΥΕ, έναν σύλλογο που από τότε αγωνίζεται για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους.
Σήμερα, υπό το φως των πρόσφατων νομικών νικών των συλλόγων, σύμφωνα με τις οποίες κρίθηκε ότι οι αποσχίσεις αυτές δεν αφορούσαν κλάδους και άρα είναι άκυρες, αναρωτιόμαστε αν τελικά οι αποσχίσεις, που σίγουρα δεν είναι βελούδινες -όπως κάποιοι μας «τάιζαν» τότε- μήπως είναι άκυρες; Πρέπει άραγε η Τράπεζα Πειραιώς να κάνει το ελάχιστο και να επαναπροσλάβει τους συναδέλφους που απέσχισε, ειδικά τώρα που η υποστελέχωση είναι τεράστια;
Το 2019, με πρόσχημα τις μνημονιακές υποχρεώσεις, η Τράπεζα Πειραιώς ξεκίνησε τον «χορό» των αποσχίσεων, ξεκινώντας με το RBU (κόκκινα δάνεια), που επηρέασε περίπου 1.500 εργαζόμενους. Οι εξελίξεις εκεί είναι λίγο-πολύ γνωστές. Δύο χρόνια αργότερα –καθυστερημένα λόγω της πανδημίας– ήρθε η σειρά μας: 206 εργαζόμενοι, κυρίως από το CAU (120 άτομα), το λογιστήριο, τη διοικητική μέριμνα, το αρχείο στον Ασπρόπυργο και ένα τμήμα στη Θεσσαλονίκη.
Απέναντι στις γνωστές «προειδοποιήσεις» της Πειραιώς (εθελουσία σημαίνει ανεργία ή απορρόφηση από νέα εταιρεία με αβέβαιο μέλλον), 62 από εμάς επιλέξαμε να μείνουμε και, στις 7/2/2022, μεταφερθήκαμε μαζί με τις εργασίες μας στην PSS, θυγατρική της Τράπεζας Πειραιώς. Τα νούμερα δείχνουν ξεκάθαρα: επρόκειτο για μια επιλεκτική και μαζική εκκαθάριση προσωπικού, χωρίς αξιοκρατικά ή λειτουργικά κριτήρια. Αντιμετωπιστήκαμε σαν αριθμοί.
Η απόσχιση συνοδεύτηκε από συμφωνία μεταξύ ΣΕΤΠ και Τράπεζας Πειραιώς (25/1/2022), η οποία διασφάλιζε τα τραπεζουπαλληλικά μας δικαιώματα, τους μισθούς μας, καθώς και την ισχύ της Συλλογικής Σύμβασης της ΟΤΟΕ –τόσο της τότε ισχύουσας όσο και οποιασδήποτε μελλοντικής. Η συμφωνία αυτή ενσωματώθηκε στις ατομικές μας συμβάσεις.
Η μετάβαση φαινόταν αρχικά ομαλή, πέρα από τη μετακόμιση των συναδέλφων εντός Αττικής στη Μιχαλακοπούλου και την αλλαγή κτηρίου στη Θεσσαλονίκη. Παρά τις γραφειοκρατικές και οργανωτικές δυσκολίες, καταφέραμε να ιδρύσουμε τον ΣΥΠΥΕ. Η ύπαρξή του αποδείχθηκε καθοριστική για τη διατήρηση των δικαιωμάτων μας.
Την 1/1/2023 μεταφερθήκαμε –εμείς και οι εργασίες μας– στη MSS, θυγατρική της MELLON. Μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου όλα έδειχναν ομαλά, με εξαίρεση τη μετακόμιση του Αττικού τμήματος από την Αθήνα στον Πειραιά. Όμως, ο Δεκέμβριος του 2023 αποδείχθηκε καθοριστικός: άρχισαν παραβιάσεις της συμφωνίας και των ατομικών μας συμβάσεων.
Οι παραβιάσεις περιλάμβαναν:
- Αυθαίρετη εφαρμογή ή παραβίαση της Συλλογικής Σύμβασης ΟΤΟΕ.
- Παραβιάσεις της Επιχειρησιακής Σύμβασης.
- Υπαγωγή των λογαριασμών μισθοδοσίας στο πελατειακό τιμολόγιο (με χρεώσεις/προμήθειες).
- Κατάργηση προσωπικών δανείων.
Κι όλα αυτά με την εξωφρενική αιτιολογία πως δεν είμαστε τραπεζουπάλληλοι! Η συμφωνία όμως έλεγε ξεκάθαρα το αντίθετο.
Απευθυνθήκαμε επανειλημμένα σε Πειραιώς και MSS για διάλογο, χωρίς ανταπόκριση. Έτσι κινηθήκαμε νομικά. Καταθέσαμε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας κατά της Πειραιώς. Κατά τη συζήτηση τον Ιούνιο του 2024, ο δικηγόρος της Πειραιώς μας ειρωνεύτηκε, μας απαξίωσε –μαζί και την ΟΤΟΕ– και μας χαρακτήρισε… ζητιάνους. Η απόφαση (Σεπτέμβριος 2024) δήλωσε αναρμοδιότητα και μας παρέπεμψε στα αστικά δικαστήρια.
Η δεύτερη καταγγελία, αυτή τη φορά κατά της MSS, είχε παρόμοια κατάληξη. Παρά τις καταγγελίες, η MSS συνέχισε τις παραβιάσεις και, το 2024, προχώρησε και σε έξι απολύσεις συναδέλφων, χωρίς αιτιολόγηση και χωρίς προηγούμενη ενημέρωση του συλλόγου. Ταυτόχρονα άρχισαν και οι προειδοποιητικές επιστολές πίεσης προς άλλους εργαζομένους.
Στις 30/6/2025, το τμήμα της Θεσσαλονίκης έκλεισε αιφνιδιαστικά, χωρίς καμία ειδοποίηση. Ζητήθηκε από τους εργαζομένους να επιλέξουν μέσα σε 10 ημέρες: είτε να μετακινηθούν στον Πειραιά είτε να τεθούν σε τηλεργασία.
Και φτάνουμε σήμερα:
- Με την Πειραιώς να αδιαφορεί πλήρως, να αποσύρεται από κάθε ευθύνη και να «νίπτει τας χείρας της».
- Με τη MSS να εφαρμόζει κατά το δοκούν τα δικαιώματά μας ή να τα καταργεί αυθαίρετα.
- Με την Επιθεώρηση Εργασίας να δηλώνει αναρμοδιότητα και να μας παραπέμπει στη δικαιοσύνη.
Γι’ αυτό και προχωρήσαμε στην κατάθεση αγωγής κατά της MSS, διεκδικώντας τα αυτονόητα: τη μη παραβίαση των ατομικών μας συμβάσεων και την πλήρη εφαρμογή των δικαιωμάτων μας. Η Πειραιώς πίστεψε πως θα απαλλαγεί εύκολα και ανέξοδα από εμάς. Η MSS νόμισε ότι εξασφάλισε φτηνό και «σιωπηλό» προσωπικό. Και οι δύο έκαναν λάθος.
Κατηγορίες: Xρονολογική σειρά, Ανακ. ΟΤΟΕ, Ανακ. Συσπείρωσης, Ανακοινώσεις, Συνδικαλιστικά
Μην παραλείψετε να διαβάσετε:
Αναδημοσιεύουμε παρακάτω το άρθρο του Κώστα Τσουκαλά που αναφέρεται στις διαπραγματεύσεις και στα μηδαμινά…
Αναδημοσιεύουμε παρακάτω την ανακοίνωση του ΣΕΤΑΠ πουα αφορά την καταβολή των αναδρομικών απο τον ΕΦΚΑ.…
Είθισται όταν γίνεται μια απεργία και μάλιστα επιτυχημένη, την επόμενη ή τις επόμενες μέρες…
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε χθες η τετράωρη προειδοποιητική στάση εργασίας στην Αχαΐα, ενάντια στα σχέδια…
Το τελευταίο διάστημα έχουν ενταθεί οι μετακινήσεις συναδέλφων σε όλη την Ελλάδα από και προς…
