Την Κυριακή 27 Ιουλίου, συμπληρώνονται 13 χρόνια από το ξεπούλημα της Αγροτικής Τράπεζας στην Πειραιώς του Σάλλα· το ξεπούλημα μιας αμύθητης δημόσιας περιουσίας στα ιδιωτικά συμφέροντα.
Οι μνημονιακές επιταγές σάρωσαν ολόκληρη την κοινωνία, την ελληνική οικονομία, τις εργασιακές σχέσεις, τους μισθούς και τις ζωές μας.
13 χρόνια μετά αναστοχαζόμαστε…
13 χρόνια μετά, και με τη σφραγίδα της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας —που πρωτοστάτησε στο ξεπούλημα της ΑΤΕ, παρά τις τότε εξαγγελίες του Σαμαρά για δημόσιο πυλώνα— το ελληνικό Δημόσιο δεν έχει, για πρώτη φορά από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, την πλειοψηφία σε καμία τράπεζα.
Μια δημόσια τράπεζα που θα μπορούσε να ασκεί δημόσιες και κοινωνικές πολιτικές: εξυπηρέτηση όλων των πολιτών αντί για ληστρικές χρεώσεις (ATM cashflex), φθηνές χρηματοδοτήσεις μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στήριξη της αγροτικής παραγωγής, ψηφιοποίηση με κοινωνικό πρόσωπο και συμπερίληψη όλων χωρίς αποκλεισμούς.
13 χρόνια μετά, το ξήλωμα των καταστημάτων και του δικτύου της Τράπεζας διέλυσε την ελληνική ύπαιθρο, με σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές περιφερειακές συνέπειες.
13 χρόνια μετά, πολλοί συνάδελφοι έχουν αναχωρήσει για άλλες εργασιακές “πολιτείες” — είτε γιατί εξωθήθηκαν στην έξοδο, είτε γιατί αποφάσισαν πως η Πειραιώς κάνει κακό στην υγεία…
13 χρόνια μετά, οι συνάδελφοι που βρέθηκαν εκτός τράπεζας με τις αποσχίσεις, τραβούν το δικό τους Γολγοθά, προσπαθώντας να προστατέψουν τα ελάχιστα κεκτημένα που τους απέμειναν από τις συμφωνίες απόσχισης — συμφωνίες που η εργοδοσία έχει κάνει κουρελόχαρτο.
13 χρόνια μετά, οι εργαζόμενοι της πρώην ΑΤΕ —όπως και όλοι οι υπόλοιποι προερχόμενοι από τις άλλες τράπεζες—, υπομένοντας πιέσεις, εκφοβισμούς, εκβιασμούς, τοξικό κλίμα και ανασφάλεια, παλεύουν για να επιβιώσουν.
- Παλεύουν χωρίς τα εφόδια του κανονισμού εργασίας, που τόσο εύκολα μας αφαιρέθηκε το καλοκαίρι του 2012. Και υπήρχε λόγος που το έκαναν…
- Σήμερα, ο μισθός μας είναι κολλημένος στο 2012.
- Τα επιδόματα ευθύνης και βαθμού μετατράπηκαν σε “οικειοθελείς παροχές”, που μας έχουν φάει τα σωθικά.
- Καμία αύξηση εδώ και 13 χρόνια — πλην ελάχιστων εξαιρέσεων παρά τα υπερκέρδη των τραπεζών.
Υπερκέρδη που καταλήγουν στις τσέπες των μετόχων στο εξωτερικό και κάποιων στελεχών, αλλά σίγουρα όχι σε επενδύσεις στην ελληνική οικονομία ή στους μισθούς των εργαζομένων — αυτών δηλαδή που παρήγαγαν αυτά τα κέρδη.
Η προίκα μας…
Κληρονομιά της ΑΤΕ ήταν και οι οργανισμοί προσωπικού, που σήμερα φαίνεται όχι μόνο να επιβιώνουν μετά από κοπιώδεις προσπάθειες, αλλά να έχουν και δυνατότητες για ενεργότερους ρόλους.
Το ΤΥΠΑΤΕ είναι ένα παράδειγμα προς μίμηση, αφού με κοινό ψηφοδέλτιο όλες οι παρατάξεις κατάφεραν την επαναλειτουργία του.
Ο σημαντικός και άνισος αγώνας εκείνων των δύο εβδομάδων του καλοκαιριού δεν πρόκειται να ξεχαστεί ποτέ — ούτε από όσους συμμετείχαν, ούτε από όσους βίωσαν από πρώτο χέρι την έκταση του σκανδάλου του ξεπουλήματος της Αγροτικής Τράπεζας.
Κρατάμε με συγκίνηση την αγωνιστικότητα απέναντι στα θεριά, την αυθόρμητη και πηγαία αντίσταση, την αυτοοργάνωση των συναδέλφων, την κούραση, την ελπίδα και —τελικά— τη συνθηκολόγηση.
Είναι τεράστια προίκα, αν το σκεφτεί κανείς…
Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ δεν τα παρατά.
Εδώ ήμασταν και εδώ είμαστε: στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
- Στην πλευρά των κατατρεγμένων, φοβισμένων, εμπόλεμων και πεινασμένων όλου του κόσμου.Από την Παλαιστίνη ως την Ουκρανία και από την Πύλο ως τη Λαμπεντούζα.
- Στην πλευρά των πολιτών που καταλαβαίνουν ότι η αύξηση των τιμών δεν είναι “φυσικό φαινόμενο” και ότι η δολοφονία των Τεμπών δεν ήταν ατύχημα,
- Στην πλευρά των πολιτών που αντιλαμβάνονται ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει νεοφιλελεύθερο πρόσημο και πολιτικό ονοματεπώνυμο.
- Στην πλευρά των συναδέλφων που διώχθηκαν επειδή δεν επέλεξαν την INTRUM
- Στην πλευρά των εργαζομένων που μετακινήθηκαν λίγο πριν κλείσει το κατάστημα για να εξωθηθούν στην έξοδο, στους εργαζόμενους που πήραν “άσο” στην αξιολόγηση και είτε διώχθηκαν είτε αποκλείστηκαν από το bonus.
- Στην πλευρά των καθαριστριών της ALTER EGO που ακόμα προσπαθούν να αποζημιωθούν για το 2012 — και σήμερα τις μετακινούν σε άλλον εργολάβο.
- Στην πλευρά της δημοκρατίας και της συλλογικότητας στα σωματεία και στην ΟΤΟΕ, της ελεύθερης έκφρασης και της αναλογικής εκπροσώπησης όλων των δυνάμεων — αντί για τις αυταρχικές και εύκολες λύσεις που φαίνεται να κυριαρχούν το τελευταίο διάστημα.
Γιατί γράφουμε ακόμα για την ΑΤΕ, 13 χρόνια μετά τον θάνατό της;
Γιατί όπως λέει κι ο ποιητής:
«Γι’ αυτό είναι που σκάβω με τα νύχια μου αυτές τις ξηρές ημερομηνίες…
Μήπως αστράψει κάποτες μια λύση…»
Μιχάλης Κατσαρός
Κατηγορίες: Xρονολογική σειρά, Ανακ. Συσπείρωσης, Ανακοινώσεις, Ενημέρωση, Συνδικαλιστικά
Μην παραλείψετε να διαβάσετε:
Αναδημοσιεύουμε παρακάτω το άρθρο του Κώστα Τσουκαλά που αναφέρεται στις διαπραγματεύσεις και στα μηδαμινά…
Αναδημοσιεύουμε παρακάτω την ανακοίνωση του ΣΕΤΑΠ πουα αφορά την καταβολή των αναδρομικών απο τον ΕΦΚΑ.…
Είθισται όταν γίνεται μια απεργία και μάλιστα επιτυχημένη, την επόμενη ή τις επόμενες μέρες…
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε χθες η τετράωρη προειδοποιητική στάση εργασίας στην Αχαΐα, ενάντια στα σχέδια…
Το τελευταίο διάστημα έχουν ενταθεί οι μετακινήσεις συναδέλφων σε όλη την Ελλάδα από και προς…
