Συσπείρωση

Να κρατήσουμε τους δρόμους προσέγγισης και συνεύρεσης με τους συναδέλφους ανοιχτούς

02-06-2016
 
Όχι στη μιζέρια και στη μικρότητα του εργοδοτικού συνδικαλισμού
 

Το σωματείο έχει μέλη. Τα μέλη του σωματείου είναι οι Άνθρωποι. Άνθρωποι με δικαιώματα, με υποχρεώσεις, με ανάγκες. Το σωματείο οφείλει να είναι δίπλα στα μέλη του, να τα στηρίζει στις υποχρεώσεις τους, να υπερασπίζεται τα δικαιώματά τους και να τους προσφέρει για τις ανάγκες τους. Με αυτό το σκεπτικό, το προεδρείο του ΣΕΤΑΠ (ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ-ΕΣΑΚ) εκτός από το πλαίσιο διεκδικήσεων, ενεργειών, παρεμβάσεων και αγώνων, εστίασε και στις ανάγκες των συναδέλφων:

Ø  Κυκλοφόρησε καλαίσθητα και χρηστικά ημερολόγια.
Ø Διοργάνωσε εκδηλώσεις για τις Εργασιακές Σχέσεις, τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, για το Φασισμό, για το ποιητή Τάσο Λειβαδίτη.
Ø Κυκλοφόρησε βιβλιάριο με πληροφορίες για την περίθαλψη που άλλαξε με την κατάργηση του Ταμείου Υγείας της ΑΤΕ
Ø Διοργάνωσε χριστουγεννιάτικες παιδικές γιορτές, αποκριάτικο πάρτι, κοπή πίτας στην επαρχία, όπου υπήρξε ενδιαφέρον.
Ø Αναβάθμισε σημαντικά το πρόγραμμα των δωρεάν διακοπών εμπλουτίζοντας τους τόπους προορισμού.
Ø Διοργάνωσε εκδρομές, που είχαν μεγάλη ανταπόκριση και επιτυχημένη διοργάνωση.
Ήταν ενέργειες/εκδηλώσεις που έγιναν για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ τα τελευταία σαράντα χρόνια, που τάραξαν τα νερά, που δημιούργησαν την ελπίδα ότι ο συνδικαλισμός μπορεί να προσφέρει στους εργαζόμενους, να βελτιώσει την καθημερινότητα τους.
 
Μίζερη η αντίδραση από το εργοδοτικό τόξο
Κανείς δεν φανταζόταν ότι τα παραπάνω θα προκαλούσαν τόσο μίζερη αντίθεση, τέτοια στείρα αντιπαράθεση από τις ΔΗΣΥΕ-ΔΑΚΕ και τα φερέφωνά τους στο fb. Έβγαλαν χολή, ειρωνεία, κακία, λασπολογία, μικρότητα και απέραντη μιζέρια. Γιατί; Μα γιατί όλα τα παραπάνω είχαν επιτυχία. Γιατί οι συνάδελφοι και τα εκτίμησαν και τα στήριξαν. Γιατί για τη ΔΗΣΥΕ και τη ΔΑΚΕ αυτά αποτελούσαν ψιλά γράμματα για το πελατειακό συνδικαλισμό τους. Γιατί δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για το πώς θα φέρουν τους συναδέλφους πιο κοντά, πως θα τους προσεγγίσουν, δεν τους προβλημάτισε ποτέ το τι θα μπορούσαν να τους προσφέρουν. Αποτέλεσμα; Όσα δε φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια. Κι όσα η ΔΗΣΥΕ και η ΔΑΚΕ δε διανοήθηκαν να προσφέρουν στους συναδέλφους, προσπάθησαν να τα λοιδορήσουν.

Και το έκαναν με όλη τη μικρότητα ψυχής που τους διακρίνει. Με τη μιζέρια που η πολιτική τους ιδεολογία τους επιβάλλει. Με τη στενότητα αντίληψης που χαρακτηρίζει και τη συνδικαλιστική τους δράση. Με τη λασπολογία προσπάθησαν να μειώσουν τις θετικές εντυπώσεις που προκλήθηκαν στους συναδέλφους κι αντί να συμμετέχουν θετικά, κάνοντας τις δικές τους προτάσεις, βάδισαν στη πεπατημένη της τριετίας που ήταν η ατέρμονη προσπάθεια να γκρεμίσουν κάθε θετικό αποτέλεσμα του προεδρείου.

Ο στόχος αυτής της πρακτικής είναι προφανής. Προσπάθησαν να στερήσουν από τους συναδέλφους την ελπίδα, την προοπτική, την προσδοκία για το καλύτερο. Φοβήθηκαν τη πιθανότητα να κάνουν οι συνάδελφοι σύγκριση του σήμερα με το χτες της ΔΑΚΕ και της ΔΗΣΥΕ.

Η δική μας ευθύνη σαν ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ είναι να κρατήσουμε αυτούς τους δρόμους προσέγγισης και συνεύρεσης με τους συναδέλφους ανοιχτούς και να τους πλατύνουμε κι άλλο. Δική σας ευθύνη ως ψηφοφόροι είναι να μας δώσετε τη δυνατότητα να συνεχίσουμε και να απομονώσετε, να αποδοκιμάσετε τη μιζέρια και τη μικρότητα του εργοδοτικού τόξου.
 
Προδημοσίευση από την εφημερίδα της ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ, Μάιος 2016 που κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες