Συσπείρωση

Τόσο μακριά, τόσο κοντά…* ΔΗΣΥΕ & ΔΑΚΕ από τον παραγοντικό (sic!) στον εργοδοτικό συνδικαλισμό

 01-06-2016

 Κυρίαρχο αφήγημα και όχι μόνο το τελευταίο καιρό για τη ΔΗΣΥΕ και τη ΔΑΚΕ είναι ότι οι συνάδελφοι μπορούν να επωφεληθούν(!) από την συνδικαλιστική(;) στάση τους απέναντι στον εργοδότη. Επανειλημμένα όλη την περασμένη τριετία κατηγορούσαν το προεδρείο ότι είναι μακριά από τον εργοδότη με τη στάση του «γιαυτό δεν μας συναντούσε» και «γιαυτό δεν προχωρούσαν τα θέματα μας». Ο συν. Αμούντζιας μίλησε στο ΔΣ για εργοδοτικό συνδικαλισμό ενώ παλιά επί ΑΤΕ είχαμε «παραγοντικό» συνδικαλισμό...


Στη φετινή εκλογοαπολογιστική συνέλευση της 16/4/2016 ΔΗΣΥΕ & ΔΑΚΕ επανέλαβαν ότι το προεδρείο του συλλόγου είναι μακριά από τον εργοδότη  και ότι οι παρατάξεις αυτές (ΔΗΣΥΕ & ΔΑΚΕ), αν εκλεγούν, θα είναι πιο κοντά στη διοίκηση της τράπεζας, κλείνοντας το μάτι στους συναδέλφους για καλύτερες μέρες στην εργασία τους. Οι διάδοχοι δεν λένε διαφορετικά πράγματα, δεν είναι θέμα προσώπων άλλωστε, είναι θέμα παράταξης...
 
Κοντά στον εργοδότη και μακριά από τους συναδέλφους;
Όλα αυτά είναι ένα άθλιο ψέμα. Κανένα σωματείο δεν μπορεί να είναι μακριά από τους χώρους δουλειάς, διαφορετικά δεν θα είχε λόγο ύπαρξης. Κανένα σωματείο δεν υιοθετεί σαν μοναδικό στόχο τη σύγκρουση για τη σύγκρουση με τον εργοδότη εκτός και αν εκτελεί διατεταγμένη υπηρεσία όπως εκτελούσαν επί ΑΤΕ οι συνδικαλιστές των ΔΗΣΥΕ-ΔΑΚΕ όταν στη διοίκηση ήταν πρόσωπα του αντιπάλου κόμματος. Αλλά εδώ τώρα η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ τι είδους διατεταγμένη υπηρεσία να εκτελούσε όταν κατάγγελλε τη διοίκηση της Πειραιώς εκτός από την υπεράσπιση των συναδέλφων;

Οι συνάδελφοι της ΔΗΣΥΕ και της ΔΑΚΕ ως συνήθως δεν λένε όλη την αλήθεια και η μισή αλήθεια ισοδυναμεί με ολόκληρο ψέμα. Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ και το προεδρείο του Συλλόγου όλο αυτό το διάστημα ήταν ΚΟΝΤΑ στον εργοδότη και όχι μακριά, παρακολουθούσε τα θέματα και επενέβαινε, όταν το έκρινε, απαιτώντας την επίλυση των θεμάτων των εργαζομένων. 

Άλλο πιστεύουμε ότι είναι το θέμα: όχι αν είσαι κοντά στον εργοδότη αλλά τι λες όταν είσαι κοντά;
Ø Αν, για παράδειγμα, είσαι κοντά και ΔΕΝ ΛΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΑ για τα καθημερινά προβλήματα των εργαζομένων και ασχολείσαι με την πρόσληψη του παιδιού σου ή με το να βολευτεί ένας κολλητός, τότε ναι μεν είσαι κοντά στον εργοδότη αλλά είσαι ΜΑΚΡΙΑ από τους συναδέλφους. Δείτε τους συνδικαλιστές του ΣΕΤΠ (και όχι μόνο αυτούς...), τακτοποίησαν σε κάποιους τα παιδιά τους, σε κάποιους άλλους κάνανε κάποιο μικρό ρουσφετάκι και έχει επέλθει σιγή ασυρμάτου...

Ø Αν, για παράδειγμα, είσαι κοντά με τον εργοδότη και ΔΕΝ ΛΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΑ για τις χιλιάδες απλήρωτες υπερωρίες, τις περικοπές μισθών, τη μη κάλυψη των εξόδων κίνησης, την ανυπαρξία εξέλιξης τότε επίσης είσαι πολύ ΜΑΚΡΙΑ από τους εργαζομένους.

Ø Αν, για παράδειγμα, είσαι κοντά με τον εργοδότη και ΔΕΝ ΛΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΑ για την εθελούσια, για τους ανέφικτους στόχους, για τη μη εφαρμογή του οργανισμού, για τις απλήρωτες άδειες, για τις προσβλητικές συμπεριφορές τότε επίσης είσαι πολύ ΜΑΚΡΙΑ από τους εργαζομένους.

Ø Αν, για παράδειγμα,  ΔΕΝ ΛΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΑ και καλύπτεις τον εργοδότη όταν παρεμποδίζει τη συνδικαλιστική ενημέρωση των εργαζομένων, την επικοινωνία συνδικαλιστών (όποιοι και αν είναι αυτοί!), όταν  κόβει το mail του προέδρου του συλλόγου λέγοντας ότι δεν ξέρετε να λύσετε το τεχνικό πρόβλημα (!) τότε και πάλι είσαι πολύ κοντά στον εργοδότη αλλά μακριά από τους συναδέλφους.

Τελικά όλα είναι θέμα περιεχομένου αφού εργοδοτικός συνδικαλισμός σημαίνει καλές σχέσεις του Συλλόγου με τη διοίκηση για να περάσει αυτή (η διοίκηση) ανώδυνα τις επώδυνες για τους εργαζόμενους αποφάσεις με αντάλλαγμα κάποια ατομικά οφέλη για τους «συνδικαλιστές» και τους κολλητούς τους.
 
Αναγκαίες υπενθυμίσεις σε εκκολαπτόμενους εργοδοτικούς συνδικαλιστές
Αλήθεια όλα αυτά τα χρόνια τι κερδήθηκε στην Πειραιώς με αυτές τις πρακτικές από το εργοδοτικό σύλλογο προς τον οποίο αλληθωρίζουν ΔΗΣΥΕ και ΔΑΚΕ, εκτός από την τακτοποίηση ημετέρων τους; Να θυμίσουμε στους έχοντες ασθενή μνήμη εκτός από ασθενή θέληση:

Ø Οι αποδοχές των συναδέλφων της Πειραιώς υπολείπονται αυτές των Αγροτικαρίων ακόμη και μετά από δυο περικοπές που υπεστήκαμε επί Πανταλάκη «για να σωθεί η ΑΤΕ».

Ø Επιχειρησιακή σύμβαση είχε να υπογραφεί από το 2008 και όταν υπογράφηκε, επειδή ο ΣΕΤΑΠ τη διεκδικούσε, ήταν για ψίχουλα.

Ø Οργανισμός, Κανονισμός Εργασίας και νομοθεσία είναι κενό γράμμα.

Ø Οι απλήρωτες άδειες παρελθόντων ετών (έως και 120 μέρες!) πληρώθηκαν επειδή εφαρμόστηκε το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ του υπουργείου εργασίας και μετά και από πίεση μας και

Ø δεν γίνεται λόγος για τις τοποθετήσεις σε υπεύθυνες θέσει όπου βασιλεύει η αδιαφάνεια και οι μεταθέσεις που καλύπτονται από πέπλο μυστηρίου.
Γιατί βρήκαμε τέτοια άθλια κατάσταση ενώ στα συνδικαλιστικά κυριαρχούσαν αυτοί που ήταν «κοντά στη διοίκηση»; Τι περισσότερο θα κάνουν αν, ό μη γένοιτο, πάρουν τη διοίκηση του Συλλόγου ΔΗΣΥΕ & ΔΑΚΕ;
 
ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για την αξιοπρέπεια στην εργασία
Εμείς η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ και το προεδρείο του συλλόγου ήμασταν (και θα είμαστε...) κοντά στον εργοδότη, όσο χρειαζόταν για να μη ξεπουλήσουμε τους εργαζόμενους, όπως θα έπρεπε να είναι ένα πραγματικό σωματείο. Βάζουμε κάθε φορά τα καθημερινά μεγάλα και μικρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι και διεκδικούμε τη λύση τους από τη  διοίκηση και αναζητούμε λύσεις για τα μεγάλα και μικρά θέματα.

Είμαστε κοντά και μαζί με τους συναδέλφους που παλεύουν καθημερινά για την αξιοπρέπειά τους στην εργασία.
Είμαστε μακριά από τις λογικές της ανάθεσης, του συμβιβασμού και της συμπόρευσης με τον εργοδότη σε βάρος των εργαζομένων.
Στο κάδρο της εργασίας μας, όχι από επιλογή, είμαστε με τον εργοδότη, αυτός από την δεξιά μεριά εμείς από την αριστερή.
Τόσο κοντά και τόσο μακριά...
*Τίτλος από την ταινία του Βιμ Βέντερς
 
Δημοσίευση από την εφημερίδα της ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ, Μάιος 2016 που κυκλοφορεί