Συσπείρωση

Τριετία 2013-2016. Από το ξεπούλημα της ΑΤΕ στη διεκδίκηση εργασιακών σχέσεων με αγώνα και αξιοπρέπεια

31-05-2016
 
Την τριετία 2013-2016 που προηγήθηκε συντελέστηκε μια δραματική αλλαγή στη διοίκηση του ΣΕΤΑΠ, και την αναφέρουμε ως δραματική γιατί σε κανέναν άλλο χώρο δεν υπήρξε αλλαγή σκυτάλης από τη ΔΗΣΥΕ σε μια αριστερή παράταξη όπως η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ. Όμως στον ΣΕΤΑΠ οι συνάδελφοι με την ψήφο τους πραγματοποίησαν την ανατροπή και έφεραν τη ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ στην πρώτη θέση. Μετά τα γεγονότα του ξεπουλήματος της ΑΤΕ το 2012, οι συνάδελφοι εμπιστεύτηκαν την παράταξη που τους έλεγε πάντα την αλήθεια.

Αυτή η πρωτιά μας έκανε να νιώσουμε χαρά αλλά και βαριά την ευθύνη προς όλους τους εργαζόμενους και όχι μόνο σε αυτούς που μας ψήφισαν. Από την πρώτη στιγμή είχαμε να αντιμετωπίσουμε:
Ø  Την αδιάλλακτη και σκληρή στάση της εργοδοσίας
Ø  Την υπονόμευση από τις παρατάξεις ΔΗΣΥΕ και ΔΑΚΕ, και
Ø  Τον υπόγειο πόλεμο φιλο-εργοδοτικών σωματείων όπως ο ΣΕΠΤ αλλά και από την ΟΤΟΕ
 
Η εργοδοσία
Η στάση της εργοδοσίας ήταν αλαζονική, δεν αναγνώριζε τον ρόλο του σωματείου και δυναμίτισε το διάλογο με εκφράσεις «απορρίπτονται όλα τα αιτήματά σας», «δεν υπάρχει κανένα θέμα για συζήτηση».
Η διοίκηση ζητούσε ένα συνδικάτο με διακοσμητικό ρόλο, που να επικροτεί τις αποφάσεις της, και «υπογείως» έδρασε για τη δημιουργία του δικού της αντιπροσωπευτικού συλλόγου.

Τους ενόχλησε η απεργία του 2012, με την οποία εκφράσαμε την αντίθεσή μας στο χάρισμα της ΑΤΕ. Τους ενόχλησε η καθημερινή μας δράση για τα προβλήματα των εργαζομένων, η υπεράσπιση του ωραρίου, η αντίδρασή μας στη φαλκίδευση των εργασιακών μας δικαιωμάτων, η υπεράσπιση της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων, η διεκδίκηση των αδειών, των δικαιωμάτων των μητέρων, της επιχειρησιακής ΣΣΕ και του Κανονισμού Εργασίας. Τους ενόχλησε η προσφυγή μας στα θεσμοθετημένα όργανα της πολιτείας, στις Επιθεωρήσεις Εργασίας και στα Υπουργεία. Τους ενοχλεί η κουλτούρα μας, η ελεύθερη σκέψη, η αξιοπρέπεια, η αγωνιστικότητα.
 
Ο ρόλος των ΔΗΣΥΕ και ΔΑΚΕ
Οι παρατάξεις ΔΗΣΥΕ και ΔΑΚΕ δεν μπόρεσαν να διαχειριστούν την απώλεια εξουσίας στις εκλογές του 2013 και με αντιδημοκρατική νοοτροπία, που δεν σεβάστηκε τη βούληση των συναδέλφων στις προηγούμενες εκλογές, προσπάθησαν για μεγάλο χρονικό διάστημα να εμποδίσουν τη συγκρότηση σε σώμα του Διοικητικού Συμβουλίου και όταν αυτό έγινε υπονόμευσαν συστηματικά το έργο του.

Αφού τα σχέδιά τους για ακυβερνησία και διάλυση του ΣΕΤΑΠ απέτυχαν, δημιούργησαν σκιώδες προεδρείο, με επιτεύγματα την συγγραφή ανοιχτών επιστολών και τις επισκέψεις σε πρώην Υπουργούς – στελέχη των κομμάτων τους με ενεργό ρόλο στο ξεπούλημα της ΑΤΕ, όπου επεδίωκαν να τους ταΐσουν με χρήματα των συναδέλφων, αναθέτοντάς τους διάφορες εργασίες.

Και αφού και αυτά απέτυχαν, επανήλθαν μετά από ενάμισι χρόνο υπονομευτικής δράσης ζητώντας «επανεκκίνηση», τουτέστιν, να γίνει πρόεδρος προερχόμενος από την παράταξη (ΔΗΣΥΕ) που ήρθε δεύτερη στις εκλογές και όταν το αίτημά τους δεν έγινε δεκτό, μας κατηγορούσαν για ...αποκλεισμό.

Δημιούργησαν συνειδητά εμπόδια στη λειτουργία του Συλλόγου και μιλούν για αναποτελεσματικότητα, αποκρύπτοντας ότι όλο αυτό το διάστημα και ο σύλλογος λειτουργούσε αποτελεσματικά και αναδείξαμε και διεκδικήσαμε θέματα όπως η ένταξή μας στο εφάπαξ της Πειραιώς, η υπογραφή της επιχειρησιακής ΣΣΕ, η ένταξή μας στον Κανονισμό Εργασίας, η εφαρμογή του ωραρίου, η τακτοποίηση των αδειών των προηγούμενων ετών (τις οποίες πληρωθήκαμε τελικά), και τέλος επιτύχαμε την πληρωμή των δεδουλευμένων από τον εκκαθαριστή της ΑΤΕ.

Τι αποτελεσματικότητα είχαν οι παρατάξεις που στέκονται απέναντι στο σημερινό προεδρείο όταν είχαν οι ίδιες την προεδρεία του συλλόγου; Η αποτελεσματικότητα της ΔΗΣΥΕ και της ΔΑΚΕ έγκειται αποκλειστικά στο ξεπούλημα της ΑΤΕ (επί κυβερνήσεως Σαμαρά – Βενιζέλου των κομματικών εκφραστών ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΕ) και στο ρόλο που έπαιξαν οι δυο αυτές παρατάξεις που ενώ γνώρισαν, σιώπησαν.

Από τον τρόπο που μιλούν αυτές οι παρατάξεις απουσιάζει η οποιαδήποτε κριτική για τα πεπραγμένα τους και για τον όλεθρο που έφεραν οι επιλογές τους. Εξαπολύουν μύδρους κατά της Συσπείρωσης επειδή έχουν την εδραιωμένη πεποίθηση ότι η εξουσία τους ανήκει. Δεν έχουν να πουν ούτε λέξη για την απαράδεκτη στάση της διοίκησης προς τον ΣΕΤΑΠ, των φιλο-εργοδοτικών σωματείων, της ΟΤΟΕ που εδώ και καιρό σφυρίζει αδιάφορα, τόσο για τα προβλήματα των εργαζομένων στην Τράπεζα Πειραιώς, όσο και για την ενοποίηση.
Γιατί όλοι αυτοί, τα στελέχη της ΔΗΣΥΕ και της ΔΑΚΕ στον ΣΕΤΑΠ, τα στελέχη που έχουν την προεδρεία στο φιλο-εργοδοτικό σωματείο του ΣΕΤΠ, το προεδρείο της ΟΤΟΕ, ανήκουν στις ίδιες παρατάξεις. Και οι παρατάξεις αυτές, σε όλους τους χώρους που δραστηριοποιούνται χαρακτηρίζονται από ενδοτικότητα προς τον εργοδότη και απουσία επαφής με τους εργαζόμενους.
 
Εργοδοτικός Συνδικαλισμός
Η εργοδοσία τρόμαξε όταν το 2013 το προεδρείο του τότε αντιπροσωπευτικού συλλόγου, του ΣΕΤΑΠ, ήταν ένα αριστερό προεδρείο, που ζητούσε σεβασμό στη νομιμότητα και στα εργασιακά δικαιώματα.

Τότε λοιπόν, η Τράπεζα σε αγαστή συνεργασία με τον ΣΕΤΠ, ενορχήστρωσε την ενοποίηση των συλλόγων Marfin και Ελληνικής, έτσι ώστε, να είναι αυτός ο αντιπροσωπευτικός σύλλογος και όχι ο ΣΕΤΑΠ που ενοχλούσε με τις διεκδικήσεις του.

Στο θεάρεστο αυτό έργο, συνεπικουρούσαν συνδικαλιστές των παρατάξεων ΔΗΣΥΕ και ΔΑΚΕ του ΣΕΤΑΠ, που ζητούσαν διάλυση του ΣΕΤΑΠ μόνο στην περίπτωση προσχώρησης μας στον ΣΕΤΠ, σε άλλη, δε, περίπτωση, κρατάμε τον σύλλογό μας και όποιος θέλει έρχεται σε εμάς. Έτσι ο ΣΕΤΑΠ δεν κινδύνευε να ενοποιηθεί με κανέναν και η αντιπροσωπευτικότητα ήταν εξασφαλισμένη στον ΣΕΤΠ.

Αλλά οι συνάδελφοι του εργοδοτικού σωματείου προχώρησαν μερικά βήματα πιο πέρα. Αφού προηγουμένως δέχθηκαν τις εξυπηρετήσεις της διοίκησης διορίζοντας κάποιων συνδικαλιστών τα παιδιά στην Τράπεζα, ξαφνικά βγήκαν από το λήθαργο και την απραγία που είχαν πέσει χρόνια τώρα και αποφάνθηκαν ότι θέματα ωραρίου δεν υπάρχουν(!) στην Πειραιώς, ότι η διεκδίκηση του Κανονισμού Εργασίας θα κάνει κακό σε όλους τους εργαζόμενους(!!) γιατί μπορεί να πάνε οι ίδιοι να υπογράψουν έναν χειρότερο και τέλος υπέγραψαν μια κάκιστη επιχειρησιακή ΣΣΕ κατ’ εντολή της διοίκησης.
Άξιος ο μισθός τους.
 
Τι κερδίσαμε
Εμείς η Συσπείρωση δεν θέλαμε ποτέ να γίνουμε πρόθυμοι αυλοκόλακες που ξεπουλούν τα δικαιώματα των εργαζομένων υποδυόμενοι τους συνδικαλιστές.
Προσπαθήσαμε και η επίδραση του ΣΕΤΑΠ με προεδρείο ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ - ΕΣΑΚ άλλαξε πολλά στο εργασιακό τοπίο της Τράπεζας Πειραιώς. Μέχρι χθες, οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές, που ας μην ξεχνάμε εκλέγονται με τις παρατάξεις της ΔΗΣΥΕ και της ΔΑΚΕ, θεωρούσαν ανύπαρκτα τα προβλήματα του ωραρίου, των αδειών, του κανονισμού εργασίας, της αξιολόγησης κλπ και οι εργαζόμενοι τα είχαν ξεγράψει. Σήμερα όλοι τα συζητούν και οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές, έστω και υποκριτικά, ασχολούνται.

Εύκολα μπορεί να συμπεράνει κανείς πως θα ήταν ο ΣΕΤΑΠ με μια άλλη διοίκηση. Θα ήταν ένα ακόμη εργοδοτικό σωματείο που θα είχε ενοποιηθεί με τους υπόλοιπους εργοδοτικούς και θα βασίλευε η υποτέλεια προς τη διοίκηση και η αδιαφορία προς τον συνάδελφο.

Αυτό που κερδίσαμε αναλαμβάνοντας τη διοίκηση του ΣΕΤΑΠ ήταν να ακουστεί η φωνή του συναδέλφου, να έρθουν κοντά οι συνάδελφοι με τον σύλλογο, να διεκδικήσουμε, να παλέψουμε όλοι μαζί μια δύσκολη καθημερινότητα που επιδεινώνεται κάθε μέρα πιο πολύ.
Είναι στο χέρι σας συνάδελφοι να επιλέξετε το σωματείο που σας ταιριάζει.
 
 
Προδημοσίευση από την εφημερίδα της ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ, Μάιος 2016 που κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες